Przejdź do treści
Spostrzeżenia > Media

MIEJSCE TELEWIZORA W MIESZKANIU

7 minut czytania | styczeń 2014 r.

Najpopularniejszym miejscem na telewizor jest sypialnia: 71% osób mieszkających w telewizyjnym gospodarstwie domowym ma w tym pomieszczeniu telewizor. Według danych Nielsen Audience Survey z października 2013 r. najwięcej czasu spędzamy na oglądaniu telewizji w sypialni - 52 proc. dziennej ilości oglądanych w niej programów.

Budapeszt, 6 stycznia 2014 - W październiku 2013 roku połowa gospodarstw domowych na Węgrzech posiadała kilka telewizorów. Nielsen Audience Survey wykorzystał specjalną bazę danych telewizorów, aby zbadać umiejscowienie telewizora w mieszkaniu oraz zachowanie widzów w różnych pomieszczeniach mieszkania.

Rozkład dziennego oglądania telewizji według pomieszczeń

Cała populacja ponad połowę czasu spędzała na oglądaniu telewizji w sypialni, poświęcając na to w październiku 2013 roku 145 minut ze średnio 277 minut oglądania telewizji dziennie. Telewizory w salonie otrzymywały średnio 108 minut dziennie, telewizor w pokoju dziecięcym 12, urządzenie w kuchni 9, a telewizory w innych pomieszczeniach mieszkania tylko 3 minuty.
Osoby w wieku 4-17 lat jedną czwartą z 191 minut dziennie spędzały przed telewizorem w przedszkolu, więcej czasu poświęcały na oglądanie telewizorów zarówno w salonie, jak i w sypialni.

Rozkład prawie 4 godzin dziennie oglądania telewizji przez prominentną komercyjnie grupę wiekową 18-49 lat według pomieszczeń jest podobny do rozkładu dla ogółu populacji: 52% czasu telewizyjnego spędzali przed urządzeniem w sypialni, 41% w salonie, a 4% w pokoju dziecięcym.
Osoby powyżej 50 roku życia spędzały w październiku 6 godzin dziennie na oglądaniu telewizji, z czego więcej czasu niż przeciętnie spędzały w sypialni i kuchni, a stosunkowo mniej w salonie.

Lokalizacja telewizorów w apartamencie

Wśród ogółu społeczeństwa najpopularniejszym miejscem dla telewizora jest sypialnia: w końcu października 2013 roku 71% telewizyjnych gospodarstw domowych miało telewizor w sypialni, 54% w salonie, 17% w pokoju dziecięcym i 9% w kuchni.
Połowa osób żyjących w gospodarstwach domowych z jednym telewizorem miała telewizor w salonie, a 48% w sypialni. W zdecydowanej większości osób żyjących w gospodarstwie domowym z wieloma telewizorami 86% miało jeden telewizor w sypialni. 56% miało telewizor w salonie, 27% w pokoju dziecięcym, 15% w kuchni i 5% w innych pomieszczeniach.


Osoby powyżej 50 roku życia mają wyższy odsetek telewizorów w sypialni i mniejszy w salonie niż młodsze pokolenia. Ze zrozumiałych względów rozpowszechnienie telewizorów w pokojach dziecięcych wykazuje największe zróżnicowanie ze względu na wiek: o ile 41% osób w wieku 4-17 lat mieszka w gospodarstwie domowym z
telewizorem w pokoju dziecięcym, o tyle w pozostałych dwóch grupach wiekowych odsetek ten jest znacznie niższy: 20% osób w wieku 18-49 lat i tylko 4% osób powyżej 50. roku życia mieszka w mieszkaniu z pokojem dziecięcym i telewizorem. W kuchni dominują osoby po 50 roku życia, ale telewizory nie powiększają listy wyposażenia kuchni w znaczącym stopniu, bo tylko w 11%.

Dzienny dostęp na pokój

Ponad 60% osób posiadających telewizory w sypialni włączało urządzenie na co najmniej 1 minutę dziennie, a codzienny dostęp do telewizorów w salonie był podobny. 29% osób posiadających telewizor w pokoju dziecięcym korzystało tu z telewizora codziennie, w porównaniu do 44% posiadających urządzenie w kuchni.
83% osób mieszkających w telewizyjnym gospodarstwie domowym włączało telewizor na co najmniej minutę przeciętnego dnia, jeśli znajdował się on w sypialni i 76%, jeśli w salonie. 53% osób żyjących w wieloosobowych gospodarstwach domowych korzystało z telewizora w sypialni, 55% z telewizora w salonie, 28% z telewizora w pokoju dziecinnym i 42% z telewizora w kuchni. (Procenty dotyczą zawsze osób, które mają telewizor w swoim pokoju).

Połowa dzieci w wieku 4-17 lat posiadających telewizor w przedszkolu oglądała tu telewizję przez co najmniej minutę w przeciętnym dniu. Odsetek dzieci, które korzystały z telewizora w pokoju dziennym przeciętnego dnia jest nieco wyższy i wynosi 54%.
57-57% osób w wieku 18-49 lat oglądało telewizję w sypialni lub salonie, o ile miało w tym pomieszczeniu telewizor. 20% dzieci w przedszkolu włączyło telewizor, a 29% w kuchni na co najmniej minutę.


Ponad 70% osób powyżej 50 roku życia oglądało codziennie telewizję w sypialni i salonie. Większość z tych, którzy trzymali telewizję w kuchni, 63%, również korzystała z tego urządzenia codziennie. Natomiast przez członków starszej grupy wiekowej, którzy mieli ku temu okazję, nie był on intensywnie oglądany: tylko 10% z nich choć przez minutę oglądało program uruchomiony w pokoju dziecięcym.

Dzienny czas oglądania według pomieszczeń

Ogół mieszkańców spędzał przeciętnie 204 minuty w sypialni i prawie tyle samo, bo 202 minuty przed telewizorem w salonie. Ci, którzy mieli telewizor w pokoju, spędzili 68 minut oglądając telewizję w przedszkolu i 93 minuty oglądając telewizję w kuchni.
Osoby mieszkające w telewizyjnym gospodarstwie domowym dłużej, bo 327 minut, oglądały telewizję, gdy znajdowała się ona w sypialni, niż ci, którzy umieścili urządzenie w salonie. W tym drugim przypadku średnia dzienna wyniosła 279 minut.


Osoby mieszkające w gospodarstwach domowych z wieloma telewizorami oglądały średnio 159 minut dziennie w sypialni, 163 minuty w salonie, 62 minuty w pokoju dziecięcym i 85 minut w kuchni, pod warunkiem, że w każdym pomieszczeniu był telewizor.
Patrząc na dzienny czas oglądania w poszczególnych pomieszczeniach mieszkania w podziale na grupy wiekowe, można zauważyć, że osoby w wieku 4-17 lat najwięcej czasu spędzają na oglądaniu telewizji w salonie, średnio 135 minut dziennie; prawie 20 minut więcej niż w przypadku telewizora w pokoju dziecięcym. Młodzież, która skądinąd posiada telewizor w kuchni, nie oglądała w niej telewizji przez pół godziny.

Osoby w wieku 18-49 lat oglądały 172 minuty dziennie w sypialni i prawie tyle samo - 170 minut w salonie. Członkowie grupy wiekowej, którzy mieli telewizor w pokoju dziecinnym, korzystali z niego średnio przez trzy kwadranse, a w kuchni oglądali urządzenie przez 52 minuty dziennie.
Osoby powyżej 50 roku życia spędzały ponad 4 i pół godziny przed urządzeniem w sypialni i to samo można powiedzieć o oglądaniu telewizji w salonie. Osoby powyżej 50 roku życia oglądały również telewizję w kuchni przez 145 minut dziennie, ale już w pokoju dziecięcym miały tylko 18 minut dziennie na oglądanie urządzenia.

Odsetekwidzów w grupach kanałów

W październiku 2013 roku z krajowych podatków komercyjnych pochodziło 30% czasu spędzonego przez mieszkańców na oglądaniu telewizji. Kanały ogólnodostępne stanowiły łącznie 17%, nadawcy publiczni - 14%, kanały filmowe - 9%, a kanały dziecięce - 5%, przy czym pozostałe kanały tematyczne dzieliły resztę czasu oglądania telewizji. Czas spędzony na DVD, wideo lub grach wideo stanowił 3% całkowitego czasu oglądania telewizji, a inne wykorzystanie telewizji - 7%.
Badając odniesienia do kanałów w podziale na pokoje, można stwierdzić, że korzystanie z telewizji w pokoju dziecięcym najbardziej odbiega od średniej: w badanym okresie program kanałów dziecięcych stanowił dużą jedną czwartą konsumpcji telewizji w pokoju dziecięcym. Konsumpcja krajowych kanałów komercyjnych i udział DVD, wideo i gier wideo w telewizji w pokoju dziecięcym są nadal nieco wyższe niż średnia. Z kolei kanały filmowe i publiczne mają przeciętny udział w wykorzystaniu telewizji w pokoju.
W przypadku dwóch pomieszczeń, najbardziej znaczących dla telewizji, salon i sypialnia nie różnią się znacząco pod względem preferencji kanałowych. Konsumpcja kanałów ogólnorozrywkowych stanowi ponadprzeciętny, 24-procentowy udział w oglądaniu telewizji w kuchni, ale odsetek czasu spędzanego na oglądaniu kanałów publicznych i informacyjnych jest również wybitnie wysoki.


O Nielsen Audience Measurement
codziennie dostarcza "wspólną walutę" firmom telewizyjnym, agencjom i reklamodawcom w oparciu o niezależny i przejrzysty system. Niezależność, profesjonalna rzetelność i wiarygodność pomiaru oglądalności naszej firmy została potwierdzona przez kilka różnych, niezależnych ocen i audytów.